Wiewiórki, marcowe menu w lesie.

W marcu, w lesie jeszcze nie ma liści, a ściółka leśna jest już szara, wyschnięta i szeleszcząca.

 Gdy usłyszysz szelest liści, może to być wiewiórka szukająca ukrytych orzechów. Kilkakrotnie widziałam jak po po dość długich poszukiwaniach odnalazła swój przysmak. Tym razem też tak było.

Gdy szuka jedzenia wśród suchych liści, często najpierw ją usłyszysz, a  dopiero potem zobaczysz. Kolor jej sierści, szaro -rudy, sprawia, że jest mało widoczna. 

Szuka i szuka cierpliwie w różnych miejscach, aż znajdzie.

Wiewiórki i ich marcowe menu w lesie to: odnalezione, zimowe zapasy i świeże pączki drzew. Oczywiście, również nasiona z szyszek sosnowych, ale nie udało mi się tego uchwycić.

Zapraszam Cię do obejrzenia króciutkich filmików z lasu.

Wiewiórki, marcowe menu.

Czasami trudno się zdecydować.

Spacer w lesie to nie tylko spacer, to wielka radość móc obserwować leśne zwierzęta. 

Zachęcam do spacerów i zapraszam ponownie na mój blog. 

Rusałka ceik.

 Rusałka ceik, jest jednym z motyli zimujących w postaci dorosłej. W wiosenny, słoneczny, ciepły dzień, w miejscach nasłonecznionych na skraju lasu bądź leśnej polanie, możesz go zobaczyć, jak wystawia do słońca swoje skrzydełka, by łapać promienie słońca.

Lubi też pola i ogrody. Jest popularnym motylem. 

Motyle by móc latać muszą się rozgrzać, a że jest jeszcze chłodno, więc muszą robić to dość często. Jest to dobry moment by się im przyjrzeć. 

Rusałka ceik ma skrzydła pomarańczowo - brązowe z czarnymi plamami. Jedną z charakterystycznych cech tego motyla są postrzępione skrzydła, jakby powycinane w duże ząbki. 

Rusałka ceik

Marcowe, kolory suchej trawy i liści są idealnym schronieniem dla motyla. Może być trudno go dostrzec.

Rusałka ceik. 

Rusałka ceik w promieniach słońca na leśnej polanie.

Rusałka ceik

 

 Drugą charakterystyczną cechą motyla jest biała plama w kształcie litery "c" na skrzydłach. Ze złożonymi skrzydłami wygląda jak suchy liść. bardzo trudno go wtedy dostrzec.

 

Fot. Ewa Rejnus

Rusałka ceik, na skraju lasu, lubi  też przysiąść na drzewie, oczywiście w nasłonecznionym miejscu. 

Zapraszam Cię do obejrzenia króciutkiego filmiku ze spotkania z tym motylem. 

Cieplutki, niewielki wiaterek, muskał delikatne skrzydełka motylka, a on wytrwale siedział i to dosyć długo. Musiał zdobyć energię do dalszego latania po lesie. Gdy zdobył, odfrunął.

Życzę ciekawych, wiosennych obserwacji w lesie i zapraszam ponownie. 

 

Grzyby, podgrzybki i maślaki.

 Dzisiaj o grzybach, ale nie od strony kulinarnej tylko ich piękna. Ich kapelusze różnią się wielkością, kolorem, kształtem, fakturą. Ich wygląd zależy też od wieku grzyba i od warunków w jakich rósł. Czy miał dużo słońca, czy rósł w cieniu, na otwartej przestrzeni czy w mchu. W słoneczny dzień prezentują się inaczej,  zaś  w deszczu nabierają koloru i stają się błyszczące. Na temat ich trzonów też można by dużo napisać.  

Spacer w lesie w poszukiwaniu grzybów to sama przyjemność i wielka  radość gdy się je znajdzie. Można chodzić, chodzić i chodzić, wypatrywać ich bez końca. Szukanie ich przyrównałabym do gry terenowej, bardzo wciągającej. 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wybrane grzyby, podgrzybki i maślaki z sezonu 2024. Zapraszam do obejrzenia.

 Grzyby mnie zauroczyły, te jadalne i nie. Są zachwycające, mogą stać się inspiracją do wielu prac artystycznych i nie tylko.

 Nie tylko zdobią las, dają nam pożywienie, ale odgrywają też bardzo ważną rolę w przyrodzie.

Kolejne wieści z lasu w następnych postach. Serdecznie zapraszam.

 

Śnieguliczka, ozdobny krzew leśno - parkowy.

 

 Śnieguliczka, jest rośliną o bardzo małych wymaganiach co do gleby i światła. Spotkać ją można w lesie, nad rzeką i w parkach. Dobrze sobie radzi pod drzewami, w zaroślach i na otwartej przestrzeni. Jest wytrzymała na suszę i niskie temperatury. Doskonale sprawdza się jako krzew leśno - parkowy.

 W zimowym lesie i parku jest ozdobą, a jej dekoracyjne, śnieżnobiałe kulki widać z daleka. Owoce śnieguliczki utrzymują się bardzo długo na bezlistnych, cienkich gałązkach. Stanowią pokarm dla ptaków.

   Śnieguliczka jest rośliną miododajną. Kwitnie przez całe lato. Na prezentowanym zdjęciu, doskonale widać, że są już owoce, a ona nadal kwitnie przez co pszczoły i inne owady mają cały czas dostęp do pożywienia. Jej kwiaty oblegane są zarówno w dzień jak i w nocy.

 

Śnieguliczka, ozdoby krzew należy do roślin trujących. Nie nadaje się do spożycia przez ludzi. 

W Łazienkach Królewskich w Warszawie roślina rośnie miedzy drzewami i w gęstym bluszczu.

Latem na pewno ma niewiele słońca, a jednak ten ozdobny krzew  daje sobie radę i ożywia zimowy krajobraz.

 

 Na króciutkim  filmiku, prezentuję jeszcze kilka zdjęć śnieguliczki . Zapraszam do obejrzenia.

 

 

Śnieguliczkę można też spotkać w różowym kolorze. 

 

 

  W Ogrodzie Krasińskich w Warszawie jest zakątek dla owadów i  tam rośnie w dwóch kolorach.

 

 

Jest zima, owoce już w niewielkiej ilości czekają na ptaki. Za chwilę zupełnie znikną z gałązek, ale jeszcze możemy  cieszyć się ich widokiem. Szczególnie w lesie, między drzewami wyglądają ciekawie.

 Zapraszam po kolejne wieści z lasu do następnego posta. 

 

Las w złotej godzinie.

 Wybierając się na spacer do lasu w złotej godzinie, możemy liczyć na cudowne widoki. W styczniu na drzewach nie ma liści, więc można dostrzec niebo, co latem byłoby trudniejsze. Las w promieniach zachodzącego słońca zmienił się do niepoznania. Szarość gdzieś znikła, a pojawiły się ciepłe kolory. Chwilami miałam wrażenie jakbym siedziała przy kominku, a w iglakach palił się ogień. Szkoda, że ten spektakl trwa tak krótko, ale pocieszające, że jutro się znowu odbędzie.

 

Fot. Ewa Rejnus

 

Fot. Ewa Rejnus

 

Fot. Ewa Rejnus

 

Fot. Ewa Rejnus

 Ze względu na sporą ilość zdjęć ze spaceru zapraszam do obejrzenia filmiku.

Każdy las jest inny, każdy zachód słońca niepowtarzalny, każda pora roku ma swoje uroki, więc chciałabym pokazać jeszcze inny zachód słońca w lesie. Tym razem, las w złotej godzinie z przewagą drzew iglastych. 

Zapraszam do obejrzenia króciutkiego nagrania.

 Wyprawa do lasu o zachodzie słońca może być ciekawą przygodą, może zachwycić i zainspirować. 

Kolejne wieści z leśnych wypraw w następnych postach.

Serdecznie zapraszam.

Niepowtarzalne kompozycje leśne.

 Piękno lasu nieustannie mnie zachwyca. Nawet zmurszałe pieńki z chrobotkiem strzępiastym, mchami i innymi porostami tworzą, niepowtarzalne kompozycje leśne, które mogą stać się inspiracją dla wielu twórców. 

Prezentuję tu kilka zdjęć: zielonych, delikatnych o różnych kształtach kompozycji wypatrzonych w lesie.

Fot. Ewa Rejnus

Fot. Ewa Rejnus

Fot. Ewa Rejnus

Fot. Ewa Rejnus

 

Zapraszam do obejrzenia krótkich filmików tych niewielkich rozmiarów i niepowtarzalnych kompozycji leśnych. 

W następnym poście, kolejna porcja leśnej przyrody.

 Zapraszam serdecznie.